Το ακρωνύμιο ANZAC σημαίνει Australian and New Zealand Army Corps, των οποίων οι στρατιώτες ήταν γνωστοί ως Anzacs κατά τον Α’ Π.Π.
Η λεγόμενη Ημέρα ANZAC είναι μια εθνική επέτειος στην Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία και την Τόνγκα, κατά την οποία τιμάται η μνήμη των Αυστραλών και Νεοζηλανδών, οι οποίοι υπηρέτησαν και έπεσαν σε όλους τους πολέμους, τις συγκρούσεις και τις ειρηνευτικές επιχειρήσεις των χωρών της βρετανικής κοινοπολιτείας. Αυτή η ημέρα, που εορτάζεται στις 25 Απριλίου κάθε έτους, σχεδιάστηκε αρχικά για να τιμήσει τους στρατευμένους του Αυστραλιανού και Νεοζηλανδικού Στρατού (ANZAC) που υπηρέτησαν στην εκστρατεία της Καλλίπολης, κατά την πρώτη τους εμπλοκή στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο στις 25 Απριλίου 1915.
Τμήμα του Συμμαχικού Κοιμητηρίου Αλίμου όπως φαίνεται από την παραλιακή λεωφόρο Ποσειδώνος
Η τελετή έλαβε χώρα το πρωί του Σαββάτου 25 Απριλίου 2026 στον εξαίρετο χώρο του Συμμαχικού Νεκροταφείου Αλίμου. Το σχολείο μας, επειδή γειτονεύει με το Στρατιωτικό Κοιμητήριο, προσκλήθηκε και συμμετείχε στον εορτασμό μέσω μαθήτριας της Δ 2 τάξης, η οποία διάβασε στα αγγλικά ένα απόσπασμα από το στρατιωτικό ημερολόγιο εκστρατείας τής Αυστραλέζας στρατιωτικής νοσομόμου Άννας Ντόνελ (Anne Donnell).
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑΣ ΤΗΣ ΑΔΕΛΦΗΣ ΑΝΝΑΣ ΝΤΟΝΕΛ
Anne Donnell, Letters of an Australian Army Sister, Sydney, 1920
“Είναι ακριβώς αυτό που θα φανταζόσασταν ότι είναι ένα νοσοκομείο εκστρατείας: ατέλειωτες σειρές από σκηνές και υπόστεγα. Έχουμε κρεβάτια για 1040 ασθενείς, αλλά αυτή τη στιγμή έχουμε 1200, οπότε μερικά από τα αγόρια είναι σε στρώματα στο έδαφος. Δυσκολευόμαστε πολύ, αλλά οι περισσότερες από εμάς είμαστε όσο πιο χαρούμενες μπορούμε, νιώθουμε σαν να κάνουμε αυτό που ήρθαμε να κάνουμε, αρκεί να μπορούμε να ωφελήσουμε τα αγόρια κάνοντάς τα καλύτερα, πιο άνετα και ευχαριστημένα, δεν μας πειράζει. Η κύρια πολυτέλειά μας είναι η γυμναστική και ο καθαρός αέρας, αυτά τα έχουμε σε αφθονία, και αυτό μας ανοίγει την όρεξη για τα γεύματα από κονσέρβες που τα καταναλώνουμε μέσα σε εμαγιέ πιάτα.“
3ο ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΝΟ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ, ΜΟΥΔΡΟΣ ΛΗΜΝΟΥ ΣΤΑ 1915
Το 3ο Αυστραλιανό Γενικό Νοσοκομείο (No. 3 Australian General Hospital – 3AGH) ιδρύθηκε στη Λήμνο τον Αύγουστο του 1915 για να υποστηρίξει την εκστρατεία της Καλλίπολης. Αποτέλεσε μια από τις σημαντικότερες ιατρικές μονάδες των Συμμάχων στο νησί, λειτουργώντας υπό εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες.
Το προσωπικό έφτασε στη Λήμνο στις αρχές Αυγούστου του 1915. Το νοσοκομείο άνοιξε επίσημα στις 2 ή 9 Αυγούστου 1915, ακριβώς πριν τη μεγάλη επίθεση του Αυγούστου στην Καλλίπολη.
Νοσοκομειακό υλικό στην ακτή προς παράδοση και συναρμολόγηση
Διοικητής ήταν ο Συνταγματάρχης Thomas Fiaschi, ένας διαπρεπής χειρουργός από το Σίδνεϊ, και προϊσταμένη νοσοκόμων (Matron) η Grace Wilson.
Η προϊσταμένη (Matron) αδελφή Grace Margaret Wilson, η σκηνή που φαίνεται στο βάθος είναι το “Γραφείο” της.
Οι πρώτες νοσοκόμες βρήκαν τους τραυματίες να κείτονται στο έδαφος χωρίς εξοπλισμό, νερό ή είδη υγιεινής. Παρά τις ελλείψεις, το προσωπικό κατάφερε να μετατρέψει τη μονάδα σε ένα πρότυπο νοσοκομείο.
Η άφιξη των πρώτων ασθενών
Εκτός από τους τραυματίες πολέμου, το νοσοκομείο περιέθαλψε χιλιάδες στρατιώτες που έπασχαν από δυσεντερία και παράτυφο. Μέχρι τη λήξη της λειτουργίας του στη Λήμνο, είχε περιθάλψει περίπου 7.400 ασθενείς, με πολύ χαμηλό ποσοστό θνησιμότητας (μόνο 143 θάνατοι).
Καθώς κυλούσε ο καιρός το νοσοκομείο εξοπλίστηκε με ράντζα και κρεβάτια εκστρατείας.
Μετά την εκκένωση της Καλλίπολης, το νοσοκομείο διαλύθηκε τον Ιανουάριο του 1916.
ΟΙ ΚΟΚΚΙΝΕΣ ΠΑΠΑΡΟΥΝΕΣ
Στην Αυστραλία και σε άλλες χώρες της Κοινοπολιτείας, η κόκκινη παπαρούνα είναι το αναμνηστικό λουλούδι. Το λουλούδι θυμίζει όσους έχασαν τη ζωή τους ή υπέφεραν σε πολέμους, συγκρούσεις και ειρηνευτικές επιχειρήσεις. Είναι μια παράδοση που ξεκίνησε μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, οι κόκκινες παπαρούνες ήταν από τα πρώτα φυτά που φύτρωσαν στο Δυτικό Μέτωπο της Ευρώπης. Άνθισαν στα ερημωμένα πεδία των μαχών της βόρειας Γαλλίας και του Βελγίου.
Το 1918, η Αμερικανίδα ακαδημαϊκός και δασκάλα Moïna Michael εμπνεύστηκε να γράψει ένα ποίημα αφού διάβασε το βιβλίο του McCrae “Στα Πεδία της Φλάνδρας”. Το ποίημα της Michael ονομάζεται “Θα Διατηρήσουμε την Πίστη”. Είναι γνωστή ως η πρώτη γυναίκα που φόρεσε μια κόκκινη παπαρούνα ως προσωπικό μνημόσυνο. Ενθάρρυνε επίσης την πώληση παπαρούνας για τη συγκέντρωση χρημάτων για τους βετεράνους. Αυτό οδήγησε στην ανάδειξη της παπαρούνας σε σύμβολο μνήμης σε όλο τον κόσμο.